Niesytość

Aleksandra Głusek, Niesytość

 

Wypiłyśmy trochę zbyt dużo

I trochę życia za mało,

Trochę wspomnień struchlało

i kilka nas pokonało

chwil wiele nas wyniszczało

a ciało i tak ciągle drżało

ludzi paru zostało

a innych już nam niemało

światło nas oślepiało

a pustka wciąż nie znikała

 

Co to za życie powiecie?

Serce złamano kobiecie

Kobiecie o sercu głupim

Co pragnie tylko być czyjaś

Na pewno nie być niczyja

Kobiecie o pustej głowie

I oczach co płoną jak ogień

 

Ciągle to do niej wraca

Zbudzona jak podczas kaca

Kobieta o strasznym smutku

Nadziei kawałku na czubku

palca co nieba dotyka

zachłanna jak dźwięków muzyka

pragnie tylko miłości

na wskroś łamiącej

jej

kości

 

Copyright © by Aleksandra Głusek